Stukje overgave 3


Met een vertraging van een uur (waarom zou je zoiets omroepen voor al die paniekerige toeristen) vertrekken we naar Bangkok. We willen naar Kanchanaburi, dicht bij de grens met Birma, zo’n 130 kilometer van Bangkok af. Deze plaats is bekend om de spoorlijn die 60.000 krijgsgevangenen tijdens de Tweede Wereldoorlog onder erbarmelijke omstandigheden bouwden (denk aan The Bridge Over The River Kwai, zelf ook niet gezien maar staat nu op de to-do list).
Door de vertraging zullen we de trein niet meer halen, maar gelukkig hebben we drie back up plannen dus pakken we de metro naar het Victory Monument. Vanaf hier crossen minivans voor een zacht prijsje door heel het land. Dankzij Google weten we precies hoe we moeten lopen (uitgang 4, u-turn onderaan de trap) en worden we verwelkomd door schreeuwende Thai. In een discutabel binnenhofje wachten we braaf (“sit down”) totdat we mogen betalen: voor 330 baht (2 backpacks tellen als 1 persoon) rijden we in drie uur in een aircobusje naar Kanchanaburi.

Onderweg tanken we (en moet iedereen de bus uit?) en pikken we nog wat gezellige mensen op. Communiceren blijft lastig met de weinig spraakzame Thai: willen wij iets van hen of zij iets van ons? Gelukkig bereiken we Kanchanaburi en sleurt een goed Engelse sprekende taxichauffeur ons zijn tuctuc in. Het echte backpacken begint, we moeten op zoek naar een slaapplek (en lopen een wedstrijd tegen twee andere meisjes met dezelfde plannen). Pas bij het zevende guesthouse kunnen we terecht in een armetierige bamboe hut met matrassen uit de jaren 70. We eten wat (Anne eet haar scherpste maaltijd ever en creëert zelfs wangzweet), drinken voor €2 nog een halve liter gin tonic en gaan uiteindelijk vroeg naar bed. 

graven

fietstocht

Dag twee in Kanchanaburi begint met de overstap van hostel. Jolly Frog is goedkoper, heeft een mooie tuin en staat in de Lonely Planet. Jolly Frog heeft alleen geen wc’s die doortrekken, dit doe je zelf met een emmer water… Hebben we dat ook weer mee gemaakt.
We huren fietsen en gaan naar het Thailand Birma Railway Station. Dit museum vertelt je in grote lijnen de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog met Japan en het plan van een spoorlijn naar Birma om vervolgens vanuit daar India te veroveren. Er zijn veel foto’s, voorwerpen en brieven te bezichtigen. Grenzend aan dit museum is het Allied War Cemetery, overleden krijgsgevangen zijn in de jungle opgegraven om hier herbegraven te worden. Ze zijn verdeeld op nationaliteit, wij lopen dus al gauw tussen de honderden Nederlandse graven. 

brug

hostel

We sluiten dit culturele uitje af met een tripje naar de befaamde brug over de Kwai rivier. Deze is natuurlijk bezaaid met toeristen dus erg indrukwekkend is het niet. We laten de boel al gauw voor wat het is en gaan in de tuin van ons guesthouse lezen, chips eten (met 1000 mieren blijkt na vier happen) en de volgende dagen uitstippelen. 

anne junglechick

DSC_5028

DSC_5053

DSC_5065

kerstsokken

Steunbetuiging voor jullie in de sneeuw

Onze derde dag in Kanchanaburi begint om acht uur. We gaan met een tour naar het Erawan park, bekend om haar waterval van zeven lagen. De watervallen zijn prachtig, het water is het helderst van wat we tot nu toe gezien hebben en je mag er zelfs in zwemmen. Als je dat durft tenminste, want de vissen (ook de grote van 50 centimeter) nemen graag hapjes van je dode huid. Voordat we het park in mogen moeten we borg betalen om flesjes water mee naar boven te nemen, zodat je deze niet dumpt zodra ze leeg zijn, maar mee terug neemt.  We besluiten eerst helemaal omhoog te lopen, een heuse klim. Tussen laag vijf en zeven is er geen verharde weg meer en wordt het een semi jungle trekking. Gelukkig hebben we goede schoenen aan en geen slippertjes. Met trillende knieën (twee toast als ontbijt was niet genoeg) bereiken we de top. Onderweg blijkt dat de waterval hier niet de enige toeristische attractie is. Voor de Thaise schoolkinderen, inclusief leraar, zijn wij ook bijzonder interessant. We worden een paar keer op de foto gezet.

DSC_5041

liske waterval

Bij de terugtocht blijven we bij laag twee hangen, anne voor een fish-spa en liske om te zwemmen. KOUD! De rest van onze groep gaat naar een olifantenpark voor een ritje, wij (moraalridders pur sang) hebben er echter bewust voor gekozen dit niet te doen. Als later blijkt dat de olifanten heel moe zijn en niet echt willen lopen (maar aan de oren getrokken moeten worden) voelen enkele groepsleden zich ook schuldig. Hoe graag we het stiekem ook wilden, voelen we ons nu goed.

trein brug

toeristen in trein

DSC_5073

hikegirls op brug

DSC_5081

liske brug

rivier

anne

We sluiten de tour af bij een houten brug van de Birmalijn. Deze enorme brug is in zeventien dagen gebouwd! De aangrenzende grot werd destijds gebruikt voor opslag, maar dient nu als nep tempel met groot Buddha beeld. Nep tempel omdat Thaise monniken hier niet mogen slapen ofzo, nogal vaag verhaal. Gelukkig hebben ze wel een privé wachtruimte op het vliegtuig en vliegen ze eerste klas. Afijn, doet er niet toe! We lopen wat over de brug en wachten uiteindelijk op de trein (met weer 100 andere toeristen). Hier keken we naar uit! De harde realiteit is dat de trein al volzat, we in een gangpad staan en geen reet zien. Laat staan zo’n mooie brugfoto maken (al doet Liske een dappere poging door heel lomp over mensen heen te buigen het raam uit). Dikke tip: blijf bij de deur staan. Je zou namelijk denken dat elk rationeel personeel deze sluit zodra de trein gaat rijden (zeker over een brug), maar dat is dus niet waar. Ideale plek om de mooiste foto te maken.

Terwijl de rest van de groep naar de River Kwai brug gaat, gaan wij eten. We nemen vervolgens een privétaxi naar Ayutthaya (duur, maar enige manier om na 18u nog weg te komen uit Kanchanaburi). Daar wacht ons een luxe hotel. Want we vonden dat we wel wat luxe verdienen tussen de ranzige hostels en de komende nachttrein door.

Share This:


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

3 Gedachten over “Stukje overgave

  • Anne

    Hoi Anne, je bent naar de erawan watervallen geweest, leuk!! Mijn vraag is of je daar je backpack ergens kan achterlaten? Wij gaan namelijk op doorreis en moeten de tas meenemen.. is daar iets van een bewaakte berging oid op dat park?? Groetjes Anne

    • annesteenbergen Post auteur

      Hoi Anne,

      Ik kan me dat niet herinneren. Maar er zijn wel bewakers en waterpunten en dergelijke waar mensen staan. Dus misschien dat je het daar zou kunnen achterlaten?
      Have fun!