Lekker hiken 4


We zijn in Chiang Mai. Wat op Internet een fantastisch hotel met authentieke Thaise look leek, blijkt in de werkelijkheid een stoffig houten krot met gekko’s in je kamer. We horen elke zucht van onze buren en douchen half buiten onder begeleiding van een muggenkolonie. 

chiangmaitemple

We gaan de eerste dag gelijk weer op stap. Liske wil perse naar een tempel iets buiten Chiang Mai. We nemen een rode tuctuc (deze zijn goedkoper dan de traditionele tuctuc omdat ze  als bus werken en van alles en nog wat onderweg oppikken, dikke tip) en al gauw blijkt dat het nogal een trip is. De tempel ligt halverwege een berg met 100 haarspeldbochten en al gauw zitten we in een verhitte tour du tuctuc waarbij onze chauffeur luid toeterend iedereen in de bocht (zonder zicht op tegenliggers) inhaalt. 

bergtempel2

schoenenveger

bergtempel3

donatiebox

bergtempel4

bergtempel

Na een uur zijn we (met duizend andere toeristen) bij de tempel. Na een talloos aantal kraampjes komen we uit bij de trap naar boven. Op foto’s heel indrukwekkend, met zoveel toeristen toch echt minder. Het jongetje in klederdracht wat halverwege de trappen voor geld met je op de foto gaat is ook minder. Voor 30 baht mag je als buitenlander de tempel binnen. Het is prachtig. Omringd door een uitzicht op de berg, bos en de stad loop je langs de tempel. Hier hangen bellen (waar elke Thai aan hangt) en zien we kitscherige beelden. Eenmaal binnen zijn er om een middenplein (met 1 of ander gouden bel en gouden parasollen) meerdere gebedsruimtes. Overal zijn buddhabeelden, donatieboxen en wierookstokers. Als mieren wanen we ons een weg door fotografen-kortjakjes en op de grond liggende, wierookstokende Thai. Als echte Hollanders hebben we het na een uur wel gezien. Onze tuctucdriver rijdt ons terug naar de stad en zet zelfs een leuk muziekje aan. Vijf seconden later stopt hij langs de drukke weg om zijn map vol tours te laten zien (heel gebruikelijk in Chiang Mai), maar wij hebben andere plannen. We gaan naar het 3D Art museum. Hier kun je de meest debiele foto’s maken met 3D muurschilderingen. Als kleine kinderen rennen we dolenthousiast door het museum en laten we onze tas overal slingeren. Foto’s volgen nog in een apart blog.

bidden

tempelroute

Later in de middag doen we een halve tempelwandeling. Het is laat dus bijna alle tempels gaan al sluiten. Eenmaal in een houten tempel aangekomen, gaat net een groep monniken bidden. Dit is dan wel weer heel indrukwekkend, want ja, die tempels zijn verder vaak toch wel hetzelfde. In een wijnbar drinken we voor het eerst sinds lange tijd weer wijn, heaven! Na drie glazen zijn we al dronken. 

Onze laatste dag in Chiang Mai willen we eigenlijk rustig aan doen. We gaan winkelen in een shopping mall en drinken daar de meest geniale koffie. Sowieso kun je hier lekker eten in die dure malls. Het is iets duurder, maar alles wordt wel met handschoentjes en mondkapjes bereid. Naderhand gaan we op zoek naar vervoer naar Laos. De eerste touroperator meldt ons dat er geen enkel minibusje meer naar Laos rijdt de volgende dag. Gelukkig laten we ons niet van de wijs brengen en proberen we het ergens anders nog eens, en ja hoor daar kunnen we wel gewoon naar Laos. We ruilen baht om voor Amerikaanse dollars (daarmee is een visa goedkoper) en kopen nog wat snacks voor onderweg.

tattoo

Drie uur pijn

Terwijl we in een Birmees restaurant zitten (jeej aardappel) besluiten we dat we toch nog in Chiang Mai een traditionele bamboo tattoo willen laten zetten. Een idee wat al langer speelde, maar werd versterkt toen Zen er 1 in Ao Nang liet zetten. Bij een bamboo tattoo wordt er een naaldje in een bamboestokje geplaatst, deze wordt in de inkt gedoopt en vervolgens als dartpijl in je lichaam gestoken. Dit duurt dus langer dan met een machine. Voordelen zijn dat het heel snel geneest, de kleur langer mooi blijft en je na een dag alweer mag zwemmen.
Met een schets in onze Lonely Planet gaan we naar een tattooshop (van te voren een goed adres uitgezocht). De beste man zegt ons dat het zo’n drie uur gaat duren, redelijk lijkt ons. Na een uurtje heeft hij de schets uitgewerkt en stappen wij vol goede moed de tattoo ruimte in. Na één lijntje blijkt dat het toch veel meer pijn doet dan verwacht… En dan moeten we nog drie uur! Het wordt een helse zit waarbij Liske in een soort vrouw-in-bevalling-modus terechtkomt inclusief zingen, kreunen en niet meer kunnen reageren. Intens. MAAR HIJ ZIT ER OP HOOR!

tempel

chiangmaitemple2

IMG_6997

De volgende dag gaan we naar de grensovergang in Chiang Khong. De minivan maakt er weer een dollemansrit van met meerdere als-dat-maar-goed-gaat-momenten. Ook de weg laat niet te wensen over, zo concludeert Anne: “het lijkt hier wel België met al die gaten in de weg.” Dikke tip: je kan ook met een Green Wheels luxe touringcar gaan inclusief eten! Deze stopt echter niet bij de spectaculaire tempel in Chiang Rai, wat onze minivan dan weer wel deed. Deze tempel is pas zo’n twintig jaar oud en is volledig met met zilveren glinstersteentjes. We missen alleen het Eftelingmuziekje. De tempel is van buiten prachtig, maar met een half uurtje ook wel weer gezien. Je hoeft ook niet naar binnen te gaan, tenzij je je wilt ergeren aan toeristen die je platdrukken. 

De border crossing was raar. In tegenstelling tot wat nog in de Lonely Planet staat, kun je niet meer voor 10 baht de rivier over. Je moet met een bus een traject van 14 kilometer afleggen (en keilang wachten op je visum). Gelukkig bereiken we tegen 18uur Huay Xai. We stappen het eerste beste guest house binnen en nemen daar een kamer. 

We zijn niet goed voorbereid op Laos, het is hier koud. Zonder een echte trui dus ook niet erg prettig ’s avonds. Als we diverse horrorscenario’s horen over de kou op de slowboat naar Luang Prabang (twee keer negen uur) raken we in paniek. Nog voor wat te eten op zoek naar een trui! Gelukkig vinden we in dit dode dorp een kraampje met tweedehands truien voor een belachelijke prijs. We kiezen matching jackets en voelen ons net een getrouwd stel (normaliter met Gaastra jassen). We eten wat, we drinken wat, maar gaan vroeg naar bed. Althans, het duurt een uur ons muskietennet op te hangen… De hostess beweerde nog doodleuk dat er geen muggen in dit huis waren, maar terwijl ze dat zei vlogen er zo’n drie stuks langs onze oren. Anyhoe, uiteindelijk slagen we en slapen we prima! 

De volgende dag staan we vroeg op. We hebben de Gibbon Experience geboekt. Hiermee ga je onder begeleiding hiken in de jungle, ziplinen en uiteindelijk slapen in een boomhut (sommige zijn wel 150 meter hoog). Het is heel duur maar wel once in a lifetime, denken wij. We tekenen een enge ‘waiver form’ dat we zelf verantwoordelijk zijn voor een eventuele dood (inclusief waarschuwing over enge slangen en spinnen). We zijn nog niet gelijk enthousiast over de groep, maar we zijn dan ook klaaggrage Hollanders. Onderweg naar de jungle maken we weliswaar steeds meer vrienden met als klap op de vuurpijl een Nederlands stel die net zo lomp zijn als wij: heerlijk.

DSC_5295

lekkerhiken

DSC_5303

hiken

De dag begint met een helse hike de berg op. Hevig zwetend strompelen we de jungle in. Gelukkig krijgen we haast om het kwartier een pauze waarbij iedereen hevig naar lucht hapt. We snappen nu wat ze met fysiek fit bedoelen. Na zo’n drie uur bereiken we de eerste zipline. Vanaf dit punt vergeten we alle ellende en vliegen we door de jungle. Sommige lijnen zijn wel een kilometer lang en 150 meter hoog. Je bereikt al gauw een snelheid van 50 km per uur. Het is niet te beschrijven hoe mooi dit is, filmpjes van het uitzicht volgt snel! Hieronder zie je alvast twee filmpjes van Anne’s incredible zipline skills.

Anne zipline

Anne zipline 2

liskezipline

liskegered

donguan

zipline

De vervelende Rus in onze groep laat bij de eerste lijn al zijn camera vallen en besluit deze eigenhandig te gaan zoeken in de jungle. Er moeten twee gidsen mee (van de vier), wat onze tocht aanzienlijk vertraagt omdat er aan het begin en eind van elke lijn een gids moet staan. Bij onze laatste lijn sluit de Rus weer aan. Hij was verdwaald, maar de gidsen hebben zowel hem als zijn camera teruggevonden. Zonder dat we het doorhebben pakt Kortjakje de Rus als eerste de laatste zipline en komt hij dus als eerste in onze boomhut aan. Dat ze in Rusland niet aan democratie doen blijkt, tegen de tijd dat wij allemaal in de boomhut zijn heeft hij al de mooiste (privé)slaapplek op de bovenste verdieping geclaimd. Niks geen overleg.

treehouse

Onze boomhut

DSC_5333

familie

Avondeten

zonsondergang

uitzicht

DSC_5330

DSC_5314

DSC_5308

DSC_5310

DSC_5400

lekkerplassen

Badkamer met een uitzicht

zonsondergang3

Prachtige zonsondergang

Een stel vrouwen komt eten naar binnen ziplinen en maakt onze bedden op. We slapen in de open lucht met een klamboe! Nadat de Rus luid slurpend het halve avondmaal verobert heeft, stort hij om half zeven al in een diepe snurkcoma. Wij houden echter een oreo party met de Nederlanders en laten ook de vegan-healthfreaks uit California voor wat ze zijn. Beetje aso, maar zo fijn om weer heerlijk lomp in het Nederlands te klagen. 

uitzichtzoveel

Ochtend

De volgende dag gaan we om zeven uur, voor het ontbijt, alweer ziplinen. De russen blijven achter dus we hebben een lekker tempo. Maar dan valt de Amerikaanse yoga-vegan-freak en zwikt ze haar enkel. Grote tranen (“I always get so emotional when I’m in pain”) en veel gestrompel (inclusief stok) zijn het gevolg.
Na het ontbijt en veel gerochel gaan de Russen helaas weer mee. Het mag de pret echter niet drukken, we zien valleien, grote bomen, kleine huisjes en zwemmende locals in de rivier. Geen aap gezien, maar die hebben toch hondsdolheid dus dat maakt niet uit.
Onze begeleider Don Juan Munthavee (hij luisterde ook naar Muntthee) komt ook weer rechtstreeks uit een aflevering van Grenzeloos Verliefd en haalt de hele dag grapjes met ons uit. Afscheid nemen valt dan ook zwaar. 

Eenmaal terug in Huay Xai boeken we voor de volgende dag (morgen dus) de slowboat naar Luang Prabang. In twee dagen (van acht uur!) zullen we de Mekong afvaren, voor nog geen €25 euro pp. Het schijnt heel mooi, maar ook hels te zijn. We zullen het zien! Op dit moment zitten we nog in onze gibbon experience high!

bigtree

don

 

 

 

Share This:


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

4 Gedachten over “Lekker hiken

  • Micha

    Slowboat is super gezellig! Je ontmoet veel mensen en verder is het vooral gezellig biertjes drinken, kaarten en van het uitzicht genieten. Veel plezier!

  • Jacq

    Wauwie! Wat een geweldige ervaring en een prachtig verhaal (dikke tip voor mensen die naar Laos willen – the hilarious events of the twins 🙂 ) Supermooie foto’s – dit is echt once in a lifetime idd.

  • Frank

    Als vader van “die lompe Hollandse” op de foto’s kan ik alleen maar zeggen dat jullie dit blog met voldoende humor bijhouden. Veel plezier op jullie verdere reis en doe die kleine gifkikker de groeten.