Het is begonnen 5


Ni hao!

Ik ben eindelijk onderweg en ben totaal het gevoel van tijd al kwijt. De feiten zijn: het is hier in Taiwan vrijdag 19 september 19:00 uur, maar bij jullie is het 13:00 uur. Ik heb 3 films gekeken en twee tv-afleveringen (iets over de vreemdste huisdieren en een lange uitzending over plastic). Na een tussenstop op Bangkok, gingen we met hetzelfde vliegtuig richting Taipei. Daar wacht ik nu op de laatste vlucht richting Sydney.

Mijn dag begon om 11 uur met afscheid op Schiphol. Tot grote verrassing was Henk erbij (had werk kunnen wisselen) en Fernanda! Na koffie en taart, huilend afscheid genomen voor de douane. De beste man zag mijn betraande gezicht en grapt: “Weekendje weg?”

afscheid op Schiphol

Ik had me nog niet helemaal gerealiseerd dat dit niet een simpel vluchtje is richting Portugal. De drugshond pikte een man uit de rij die ik net nog een halve liter bier weg zag werken. Blijkbaar had hij enorme hoeveelheden contant geld op zak. Doet me erg denken aan dat programma. Border security? Ik kwam er gelukkig probleemloos doorheen, maar die hond maakt me altijd maar wat nerveus.

Ook het vliegtuig is geen Transavia richting Lissabon. Er ligt een kussentje, een dekentje en een koptelefoon klaar. Er is een afstandsbediening en een tv scherm. Ik ben op ontdekkingsreis in een enorm vliegtuig. Alle knoppen van de afstandsbediening werken. Mijn plek aan het raam is luxe en naast me is een stoel vrij. Wat een geluk: die is de hele reis tot Bangkok vrij geweest. Ik heb horizontaal op de stoelen gelegen.

Het eten was verrassend goed! Dat moest ik natuurlijk even vastleggen.

eerste avondetenontbijtIMG_3134

Bij vertrek schijnt de zon heftig in mijn raam, ik doe het luikje dicht. Op een gegeven moment gaan de lampen uit, betekent dit dat het nacht is? Ik probeer te slapen. Ik heb niet het idee dat ik slaap maar aan mijn Ipod te zien heb ik veel nummers niet bewust meegekregen, als ik zelfs door acdc heen slaap moet het wel een diepe slaap zijn geweest. Net als ik me nog een keer om wil draaien (dit klinkt comfortabeler dan het was), gaan de lampen aan. Geen slaap meer voor mij. Ik krijg een: “vegeterian?” En ineens staat er ontbijt voor m’n neus. Het is half 12 in de avond en ik eet een soort opgerolde omelet met champignons. Ik volg wel.

In Bangkok moeten we even het vliegtuig uit. We gaan met hetzelfde vliegtuig verder dus ik krijg een vage pas waar ik niks van begrijp. Er staan twee andere Nederlandse meisjes die het ook niet direct begrijpen dus we zoeken het vanaf dat moment samen uit.

De vlucht naar Taipei was maar 3.5 uur, maar leek oneindig lang. Misschien juist omdat ik dacht dat dat nu een eitje was na die eerste lange vlucht. Er zat een man naast me te knikkebollen en ik was constant bang dat ie op m’n schouder zou gaan liggen. Bovendien kon ik niet meer languit liggen en ik zweer dat de vrouw achter mij mijn stoel gesaboteerd heeft, want ineens kon hij niet meer naar achter terwijl hij dat net nog wel kon. Daar schijnt een trucje voor te zijn.

In Taipei zou ik 10 uur moeten wachten. Daar zag ik al enorm tegenop. Wat doe je in 10 uur wanneer je eigenlijk een nacht hebt doorgehaald? Samen met de twee andere Nederlandse meisjes besloten we het vliegveld te verlaten en naar de stad te gaan. We wisselden 20 euro en kochten hiervan 6 buskaartjes, een brood en een flesje water. De bus zag er schattig uit met gordijntjes, maar had er een gevaarlijk tempo in. Het was geweldig om die stad even mee te maken en het was een prima manier om de tijd te doden.

DSC_2910bklein

DSC_2917bkleinIMG_3140

Het deed me erg denken aan de beelden die ik van New York ken. Chaos en veel uithangborden, reclames en kleur. We hebben wat winkeltjes bekeken met producten met onbekende functies: iets om je tenen uit elkaar te houden zodat je voeten er goed uit zien in een open schoen? Het enige nadeel van de trip: het was 30 graden en ik heb nu echt een douche nodig.

Om 11 uur neem ik de laatste vlucht en kom ik eindelijk in Sydney aan. Als ik tijdens die vlucht genoeg slaap kan pakken, zit ik al gelijk in het ritme. Dan kan ik morgenochtend gelijk de stad verkennen. Tot nu gaat dat vliegen en bizarre ritme me aardig goed af denk ik zo.

 

Share This:


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

5 Gedachten over “Het is begonnen

  • Jacq

    Hey meissie,
    Geweldig verhaal! Hardop zitten lachen om die net niet man op je schouder! Lekker even geklept net via whatsapp …. Je lijkt dan weer heel dichtbij.
    Leuk dat je al meteen contact hebt en samen die stad in bent gegaan. Succes met het laatste stuk. Ik volg je via flightradar!
    Mag ik dit blog aan anderen doorsturen?
    Kus, mam

  • Willem

    Ha die Anne, stoer hoor! We blijven je volgen en weten zeker dat je een gave tijd voor de boeg hebt. Stiekem heb ik stikjaloers!
    groeten
    Willem (en Margreet)

  • Marieke

    Hi,

    Leuk om je verhalen te lezen! Ik ben van plan dit jaar naar indonesie te reizen en op de heenweg een stopover(van een dag) te maken in Taipei! Ik vroeg me alleen af of het mogelijk was om dan het vliegveld daar af te gaan. En ik werd helemaal enthousiast toen ik las dat jullie dat hadden gedaan! Is de beveiliging op het vliegveld daar streng en duurt het lang voordat je in het stadscentrum bent?

    Groetjes van Marieke!

    • annesteenbergen Post auteur

      Hoi Marieke,
      Wat leuk dat je naar Indonesië gaat!
      Ja, het was geen probleem van het vliegveld af te gaan. Ik had een stop van 10 uur en kon heel gemakkelijk de stad in. Je haalt voordat je naar buiten gaat een visum. Je kunt bewijzen dat je een vlucht weg heb dus dat gaat probleemloos. Er zijn zelfs mogelijkheden om een tour te doen voor een dag vanaf het vliegveld, maar daar moet je op tijd mee zijn.
      Veel plezier!
      Groetjes Anne