Een gastblog van Liske 4


Een gastblog van Liske, jeeej! (Anne ligt ondertussen als een professioneel zwerver te slapen op de banken van het vliegveld)

Woensdag 7 januari is het dan eindelijk zo ver: ik ga na vier maanden gemis eindelijk zussie Anne opzoeken, en wel in Thailand. De werkmail op mijn telefoon staat uit, ik heb zo’n veertig keer gecheckt of ik mijn paspoort nog wel heb (één keer is never enough), al mijn ocd-achtige to-do lijstjes zijn af en mijn kamer is opgeruimd. Ready to go! Sofie en Henk zwaaien me uit en verzekeren me dat ik echt niet dood ga (aan vliegen, malaria of hondsdolheid).

In een vliegtuig vol bejaarden begint mijn reis. Op de maaltijden en films na, gebeurt er niks spannends. Slapen gaat moeilijk, zeker met een dikke Duitser achter me die elke vijf minuten even mijn stoel door elkaar moet schudden en rochelt alsof het uit zijn tenen moet komen. Maar dat mag allemaal de pret niet drukken, zeker als ik veilig land jeej!

Zodra ik het vliegtuig uitstap, voelt het net alsof ik de Burgers Bush inloop: een heerlijke klamme warmte omarmt me. De Nederlandse ‘koude’ en natte winter is gelijk vergeten. Hup door de douane (onvriendelijke mensen!) naar het meeting point. Control freak als ik ben, wist ik door alle Youtube-tutorials precies hoe ik moest lopen. Daar aangekomen is het wachten op Anne. Gelukkig kunnen we al gauw in slow motion movie-like naar elkaar toe rennen. Het kind is echt enorm bruin en gespierd, sta ik daar met mijn albinohuid en wintervetje… Hopelijk trekt dit gauw bij.

Het vliegveld is een uur van de stad, we zullen dus een taxi moeten nemen. Ik dacht dat Thai aardige mensen waren, maar dit lijkt niet op te gaan voor taxichauffeurs. De eerste spreekt amper Engels, weet niet waar hij heen moest, wil geen prijs afspreken en trekt onze backpacks ongeveer van de rug af. Gelukkig heeft Anne geen last van schaamte en hangt ze de lompe Nederlander uit (zie foto). Een tweede taxi weet, na bellen met het hostel, wel waar hij heen moet. Hij stopt na vijf minuten om terug te komen op de prijsafspraak, maar aangezien wij met onze schaterlach hier niet van onder de indruk zijn, rijdt hij mopperend door. Welkom in Bangkok.

image1

Het hostel (Cozy Bangkok) is mooi en ruim! We hebben de lovebird kamer (jeej) en wifi (dubbeljeej). Nadat we alles op de grond hebben geflikkerd (just like home) en een lauwe douche hebben genomen (en angstig steeds spugen omdat we bang zijn water in de mond te hebben gekregen), gaan we aan de wandel. We staan gelijk voor een probleem: een mega kruispunt zonder stoplichten voor voetgangers. Dat in combinatie met 1000 brommers en tuctucs en iedereen die links en door rood rijdt, zorgt ervoor dat we zo’n vijf minuten stilstaan voordat we naar de overkant durven te rennen. Bedanken we eerst nog beleefd voor een tuctuc, na de derde opdringeringe kleine Thai zijn we een master in negeren en evil bitchfaces. De Thai laten ons gauw links liggen/ staan.

image5

We wandelen door Bangkok (en hebben een idee waar we zijn!) en laten ons overrompelen door de hitte en alle indrukken. We komen in Chinatown uit. De straten staan vol met eetkraampjes, prullaria (voor de kenners: bijvoorbeeld Hello Kitty-dolken) en loten. Het ruikt zo lekker, maar we zijn nog bang om wat te proberen (en voedselvergiftiging) dus eindigen in een Starbucks. Jeej, salmonellavrije koffie en airco! Hierna gaan we dieper Chinatown in en lopen we over overdekte marktjes waar men ook gewoon met de brommer doorheen crost (zie foto). We lopen langs meerdere tempels (ja leuk hoor, schijnbaar zijn er zo’n 400 in Bangkok) en komen uiteindelijk bij de bloemenmarkt uit. Na zo’n zes uur gewandeld te hebben, ploffen we hier neer op een brug. Een aardige Thai (zeer zeldzaam in Bangkok) geeft ons een restauranttip. Hierdoor dineren we aan de rivier, met het uitzicht op weer een of andere tempel. Erg mooi en instagramwaardig. Na een fabuleus diner en mango sticky rice (oh my god, dessert heaven), gaan we met de taxi terug naar het hostel en vallen we in een coma van vijftien uur.

image4

image3

image2

Vrijdag gaan we rond elf uur weer op pad. We hebben om één uur een fietstocht geboekt en besluiten er heen te lopen. We komen door smalle straatjes vol met nieuwsgierige Thai. Wat een troep verzamelen die lui hier toch. De helft van de bezittingen ligt op straat en als je dan naar binnen gluurt lijkt het of men in een schuur woont. Overal lopen honden en katten (en peuters). Anne vindt de puppies heel schattig, maar ik wijs haar er elke keer op dat ‘dit het gezicht van hondsdolheid is’. We eten onderweg bij wat kraampjes (nu durven we wel) en komen ruim op tijd aan bij the one and only Co van Kessel. Zo’n dertig jaar geleden zette hij het fietstoerisme in Bangkok op met fietstochten door Chinatown. Inmiddels is het een enorm groot bedrijf en fietsen ze zo’n 500 mensen (95% Nederlands) door de kleine straatjes van Bangkok. We hebben (op aanraden) een tour van vijf uur geboekt. We zijn met zeven andere Nederlanders en één verdwaalde Canadees. We maken al gauw kennis met het backpackerssyndroom: een hele nare kwaal waarbij men je reis analyseert, vergelijk en ongevraagd voorziet van commentaar. Met moeite houden we onze bitchface in plooi (zie foto) en storten we ons maar op de wifi. Gelukkig gaat de ergste van allemaal al gauw met de rug naar ons toe zitten.

image6

We starten de tour in de meest smalle straatjes van Chinatown; straatjes die je normaal niet zou zien of waarvan je denkt dat ze een huis in leiden. Mijn Amsterdamse fietsskills komen hier goed van pas. Het is werkelijk waar fantastisch en bizar om te zien. Chinezen liggen ongegeneerd, halfnaakt voor pampus voor het huis en kijken niet op of om als er weer een groep voorbij fietst. We komen langs kraampjes waar de vissen al spartelend verkocht worden, langs een Chinese tempel, langs een Thaise school die spontaan een dans voor ons opvoert en nog veel meer. Langs de route krijgen we op meerdere plekken water, enorm goed geregeld.

DSC_4643

Met een pondje gaan we de rivier over, naar het oude centrum van Bangkok. We bezoeken een Chinese tempel met een enorm gouden Buddha. Hier maken we denk ik de vijftiende foto voor het verliefde stel (enorm schaamteloos) die elkaar ook continue liefkozend aanspreken met ‘lieffie’ en ‘schattie’ . Ik ben hier te emotioneel afgevlakt voor. Gelukkig kunnen we er om lachen, zeker als zij redelijk bezorgd en verbaasd aan Queen Backpacker vraagt: ‘slaap je met mensen op de kamer?!’ en Queen B reageert met: ‘dat heet een hostel’ .

DSC_4613

DSC_4666

De fietsen gaan op een boot en we varen nog verder Bangkok uit (al is het nog steeds Bangkok). Het Venetie van het Oosten wordt het genoemd, alleen dan redelijk vertyft met instortende krottenhuizen. Maar wederom erg mooi om te zien (we spotten btw ook een varaan). Zodra we weer fietsen, komen we weer eens langs een tempel om uiteindelijk bij onze lunchplek te arriveren. Schijnbaar het beste restaurant waarmee Co afspraken heeft. Het is enorm veel en enorm lekker. We eten onze buik vol and then some en zien bij het maken van wat portretfoto’s opeens dat we naast een tempel zitten (gelijk profielfoto-waardig!).

DSC_4629

DSC_4630

De fietstocht gaat verder over kleine wegen omringd met water, bananenbomen en velden vol citroengras. Grappig feitje: er valt gemiddeld één toerist per maand in het water. We komen langs krotten met privé vuilnisbelten, maar ook meer rijkere buurten met grote auto’s en glimmende hekken. De mensen in deze buitenwijken zijn een stuk aardiger dan in Bangkok, we zwaaien naar ongeveer elke peuter. We zijn zo’n dertig kilometer buiten het centrum. Gelukkig hoeven we dat hele stuk niet terug te fietsen, maar mogen we weer op de boot die ons met een rotgang terugvaart naar het centrum. Na zo’n vijfeneenhalfuur zit de fietstocht erop! Het is zeker een aanrader voor iedereen die naar Bangkok gaat.

image8

(wazige foto die het valgevaar laat zien)

image2

We pakken een tuctuc naar dé backpackersstraat van Bangkok: Khao San Road. We struinen hier wat rond (maar zijn hier uiteraard te pretentieus voor) en eindigen in een rustig straatje bij een prachtig straatrestaurant met fantastische muziek en gouden versieringen. We eten pad thai (want dat moet je een keer gedaan hebben) en drinken bier. Goede afsluiting van de tweede dag! Overigens: sorry muti dat we je verjaardag zijn vergeten, we zijn enorm slechte dochters.

image9

image1

Dag drie in Bangkok begon met het uitzoeken van onze verdere reis. Jezus wat een gedoe allemaal, ik snap niet hoe jullie backpackers dit doen. Na van alles geregeld te hebben, gaan we naar Sea Life Bangkok (ja, ik ben een klein kind en ik houd van vissen). We pakken de metro (en weten hoe dit werkt, hoezee!) en eindigen in een hele moderne, rijke wijk van Bangkok. Het contrast met de dag ervoor kan niet groter. Zo’n 10.000 Thai gaan loco op een Pikachu-evenement voor de shopping mall terwijl wij ons een weg banen naar de ingang. Het winkelcentrum is fantastisch, alle dure merken zijn aanwezig en er zijn fonteinen en vijvers bij de roltrappen. Het wordt dan ook niet voor niets The Pride of Bangkok genoemd. We gaan naar de kelder; deze hele verdieping is gewijd aan voedsel (die met handschoenen en mondkapjes bereid wordt). Al gauw zien we de wachtrij die in every parents nightmare voorkomt. Het duurt zo’n twee uur voordat we eindelijk bij de ingang van Sea Life zijn. Onder het genot van het geluid van krijsende kinderen wanen we ons een weg door onder andere het zeepaardjesparadijs. We zien kikkers, kwallen, octopussen, lichtgevende vissen en uiteraard haaien. We aaien zeesterren en zeekomkommers en o wat zijn we gelukkig. We sluiten  af met superfancy voedsel en struinen nog wat door de meerdere winkelcentra.

image10

image11

We pakken de metro terug naar Lumphini park, op zoek naar de openlucht aerobics klasjes. Na vijf seconden gelachen te hebben, gaan we weer door naar het hostel. We kopen bier onderweg en sluiten de dag af met drank en vuurwerk op de bovenste verdieping van het hostel. Zodra de tas ingepakt is gaan we slapen want zondag (nu dus) vliegen we om 8 uur naar Krabi: ZON, ZEE, STRAND! Dus beware: de komende dagen zullen gevuld zijn met bikini-selfies en jaloersmakende plaatjes van het prachtige strand.  Uiteraard hebben we al het begrip voor mensen die deze foto’s niet willen liken.

 

Share This:


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

4 Gedachten over “Een gastblog van Liske

  • Willem

    Prachtig verhaal, loop en fiets zo met jullie mee! Jacquelien was wel in tranen op haar verjaardag, hoor……… Ga zo door met schrijven, genieten en ontdekken!

  • Sofie

    Fakkeroni wat ben ik jaloers, magnifiek ziet het er uit! Ik mag overigens hopen dat je als souvenir zo’n hello kitty dolk meeneemt. Mega veel plezier samen lief, geniet van Krabi, aiaiaiiii fantabulous! Xxxx

    Oh en Jacquelien, gefeliciteerd nog!!