Coolangatta 3


De volgende ochtend ontbeten we in ons hostel. Het bleek geen goed idee om dit buiten te doen. De leguanen die in Spot X wegsprinten als je naar ze kijkt, zijn hier ontzettend brutaal en komen direct voor je ontbijt. Als een echt meisjemeisje probeerde ik ze weg te slaan met mijn nieuw aangeschafte organiser/clutch (Ja Liske, in mijn poging om georganiseerde te worden word ik een clutch meisje!). Dit hielp, maar het maakte het ontbijt er niet meer ontspannen op.

Na het ontbijt namen we de Greyhound naar Coolangatta, onze volgende stop. In Coolangatta strandden we bij de stadsbus. Een bus hadden we op een minuut gemist, de bus een half uur later reed strak aan ons voorbij en de derde bus liet ons weten dat we aan de overkant moesten zijn. Toen we eindelijk de bus hadden en over een highway moesten sprinten om bij ons hostel te komen waren we een behoorlijke tijd verder. Maar de lol was er niet minder om. We spraken opnieuw met de vriend van Hana af die in de buurt woont, en hij nam ons mee naar een prachtig gebied met rockpools en wildlife. Voordat we het gebied ingingen lazen we een informatiebord met de beesten die er allemaal te vinden zijn. Het voelde oprecht alsof ik in de bush in Burgers Bush was. Het was prachtig! We kwamen bij een waterval uit die de rotsen uitgeslepen had tot een glijbaan. Die eindigde in een diepe rockpool. Na deze rockpool wandelden we verder door al het moois. Barney, de vriend van Hanna, vond een enorm grote giftige spin en haalde zonder angst de huid die de spin had achtergelaten in zijn web weg om het ons te laten zien. Toegegeven: dat was best vet. De zoektocht naar beesten ging verder over glibberige rotsen in een rivier. En daar ging het mis: ik gleed uit en mijn knie verdraaide zich, dit ging samen met een naar krakend geluid en mijn gekrijs van pijn. Top, de dag voor mijn backpack avontuur speelt mijn blessure weer op. Gelukkig kan ik lopen, maar strekken en buigen gaat opnieuw moeilijk. Ik ga op zoek naar een stevige kniebrace want ik verwacht dit soort wandelingen in Azië wel vaker te maken. Hopelijk helpt het.

coolangattahannacullangatta2

de glijbaan

coollangatta

coolangatta2

’s Avonds in ons hostel zien we met welke 7 andere vrouwen we op de kamer liggen. Een gorgelende, zwaar ademende oudere vrouw is er een van. Top! De kans op nachtrust leek verkeken. Gelukkig bleef het bij aanstellerige geluiden en zodra niemand aandacht leek te schenken hield het toneelstukje op. Nachtrust! De volgende dag vertrokken we om 05:45 richting het vliegveld. Het was een klein stukje lopen, maar met backpack, daypack, cameratas en een stijve knie was het behoorlijk pittig. Maar we worden er handiger in.

IMG_3666

Hanna zou oorspronkelijk 1.5 uur later een vlucht hebben, maar bij het inchecken zegt de vrouw dat ze wel met mijn vlucht mee kan. Ze regelt zelfs zitplaatsen naast elkaar. Dat was een leuke verrassing, we hoefden nog geen afscheid te nemen en konden, klunzig als we zijn, samen uitzoeken waar we heen moesten. Helaas moest ik hier na een tijdje alsnog afscheid nemen omdat ze al naar d’r gate kon. En daarom zit ik nu alleen, te wachten tot ik eindelijk kan inchecken! Maar jullie zijn weer op de hoogte.

IMG_3667

 

Next stop: THAILAND

Share This:


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

3 Gedachten over “Coolangatta