Aju Tthaya 1


fietsen

ticket

We zijn maar één dag in Ayutthaya. We staan dus vroeg op en besluiten weer een fiets te huren, dit is volgens de Lonely Planet dé manier om rustig de stad te verkennen. Eerste stop: het treinstation. We willen een ticket kopen voor de nachttrein naar Chiang Mai en het schijnt dat je hiermee op tijd moet zijn. Wat een klein pittoresk dorpje lijkt op de pagina’s van onze Lonely bijbel, blijkt het in het echt een drukke stad ter grootte van Amsterdam te zijn. Daar komt bij dat we het fietsen, Thaise stijl, nog niet echt onder de knie hebben. Links rijden, discutabele voorrangsregels, zesbaans wegen, een soort Keizer Karel plein en stukjes spookrijden horen er allemaal bij voordat we bij het station aankomen. Fietspaden doen ze hier niet aan, maar we redden het gelukkig. Onze gezonde Hollandse fietskuiten trillen licht. Eenmaal herpakt storten we ons op de aankoop van twee treinkaartjes. We willen twee beneden bedden omdat we van velen gehoord hebben dat dit minder wiebelig is. Helaas zijn er geen twee naast elkaar beschikbaar dus kopen we kaartjes voor een bovenbed en een benedenbed. Het bovenbed is goedkoper, later ontdekken we waarom.

boot2

boot

fietspondWe zetten onze fietstocht voort door Ayutthaya. We nemen een pondje (opstapplaats in een restaurant, logisch) om de zoektocht naar een brug te ontwijken (Ayutthaya is een eiland). Fietsen door het stadje is als fietsen door Rome, op elke hoek van de straat is iets ouds vervallen te bewonderen. De gehele stad staat daarom ook op de Unesco Werelderfgoedlijst. Ayutthaya was meer dan 400 jaar de hoofdstad van Koninkrijk Siam (toen Thailand nog opgedeeld was in kleinere staten). Het was schijnbaar enorm welvarend en handelde ook veel met het Westen (waaronder de V.O.C., helaas hebben we geen tijd om deze handelspost te bezoeken). De stad werd uiteindelijk in 1767 grotendeels verwoest door het Birmese leger. Wat overgebleven is, zijn ruïnes. Deze staan lukraak door de stad (en worden door locals gebruikt als parkeerplaats), de grotere zijn echter afgeschermd en voor toeristen te bezichtigen voor 50 baht (€1,30). We gaan het bezoekerscentrum van Ayutthaya binnen omdat dit de moeite waard schijnt te zijn. De airco alleen al maakt dit waar. We lezen wat over de geschiedenis van de stad, de weelde van vroeger en zien wat we allemaal kunnen doen.

buddha

ruine4

image4

ruine2

ruine

ruine3

buddhaboom

restaurant

Het restaurant waar we lunchen

Terwijl het zo’n 35 graden is crossen we vijf uur lang door de stad en bezoeken we meerdere ruines. Het mooiste is natuurlijk het buddhahoofd wat op mysterieuze wijze in een plant is gegroeid, helaas is dit ook het drukste en staan we in de rij voor een foto.

krot

markts

droogvis

kikkers

hakmes

lekkerslapen

Er volgen nu nog twee foto’s uit de categorie: te hard werken, overal slapen.

workinprogress

marktslaap

We willen eigenlijk met een boot om het eiland varen, maar kunnen nergens de opstapplek vinden. We stranden op een overdekte markt (Hua Ro) waar we de enige toeristen zijn. We kijken onze ogen uit en houden onze neuzen dicht. We zien levende vissen, gedroogde visjes, bijzondere soorten groenten en fruit en kikkers met de organen naast het lichaam. We vinden de longtailboot niet dus fietsen verder. Op dat moment zijn de scholen uit en worden we overspoeld door massa’s kinderen en tuktuk’s. Als we uiteindelijk de opstapplaats vinden, zijn we er eigenlijk zo klaar mee dat we teruggaan naar het hotel. Genoeg gedaan voor vandaag. We mogen nog douchen voor vertrek en krijgen wat banaantjes mee van de lieve gastvrouw.

trein

DSC_5208

Eenmaal bij het station kopen we voor (relatief) veel geld een pizza, al die rijst komt ons de neus uit, en wachten we zenuwachtig tot de vertrektijd van onze trein. Gelukkig zijn er zo’n tweehonderd andere backpackers op het station, een populaire rit dus. We verwachten een soort Harry Potter coupé met cabines en daarin bedden. Het is echter gewoon een wagon met over de lengte stapelbedden met gordijntjes aan beide kanten. Het onderbed is ruim en voorzien van een raam, terwijl het bovenbed smal en hard is, zonder raam. Ondanks dat het licht de hele tijd aan bleef en alles enorm wiebelt, slapen we heerlijk. Er is niks gestolen, Liske waakt over onze twee backpacks in haar bed, en na zo’n 12 uur komen we aan in Chiang Mai.

zon

Zonsopkomst vanuit de trein

prahpat

kakkerlak

Op het station wacht ons een rij met schreeuwende taximannen achter een onzichtbaar hek. Blijkbaar mogen ze het station niet in. Ze wachten op de lading aan toeristen die uit de nachttrein komt. Voor ons is het even te veel geschreeuw. We negeren het en zoeken een plekje om koffie te drinken. Na een gezellig onderonsje met een kakkerlak, laten we ons door tuktuk driver Prapat naar ons hotel brengen.

Share This:


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Aju Tthaya

  • Jacq

    Zo leuk om elke dag mee te kunnen lezen! De blogs worden steeds beter! Een vette grijns naast de info en de prachtige foto.’s, het is alsof ik zelf meereis en meegeniet. X